Jedną z części projektu budowlanego jest charakterystyka energetyczna. Zawiera ona wykresy, dane wyjściowe oraz obliczenia syntetycznych wskaźników określających charakterystykę energetyczną całości lub części budynku. Charakterystykę energetyczną przegotowuje się dla nowoprojektowanych lub przebudowywanych obiektów. Najważniejszą częścią charakterystyki energetycznej jest karta charakterystyki energetycznej budynku. Od pierwszego stycznia 2009 roku powinna się znaleźć w opisie technicznym projektu budowlanego. O tym przepisie mówi rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia trzeciego lipca 2003 roku w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego Dziennik Ustaw numer 120, pozycja 1133 z późniejszymi zmianami. Charakterystyka energetyczna wskazuje obliczeniowe zapotrzebowanie na energię końcową i zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną. Wyniki obliczeń wykazują zapotrzebowanie na energię do ogrzewania, energię do wentylacji, energię do chłodzenia, energię potrzebną do przygotowania ciepłej wody użytkowej, energie do oświetlenia oraz pomocniczą. Aby obliczenia były adekwatne muszą być założone pewne wskaźniki, a mianowicie: sposób użytkowania obiektu, czyli temperatury normowe i eksploatacyjne, systemy i rodzaje regulacji oraz przewidziany czas użytkowania. Następne informacje dotyczą strat ciepła spowodowanych przez przenikanie oraz wentylację. Należy również uwzględnić zyski ciepła z takich źródeł jak słońce, instalacje i urządzenia grzewcze. Po dokonaniu wszelkich obliczeń audytor wydaje świadectwo charakterystyki energetycznej, który jest dokumentem zawierającym podstawowe wskaźniki dotyczące ochrony cieplnej, zużycia energii oraz ocenę poziomu jakości energetycznej zrealizowanego budynku. Od pierwszego stycznia dwa tysiące dziewiątego roku jest obowiązek dołączania tego dokumentu do wniosku o pozwolenie na użytkowanie budynku. Oznacza to iż po zakończeniu budowy osoba uprawniona powinna wykonać świadectwo charakterystyki energetycznej budynku.